رؤیای سفید

هوا ابری که هست

یکجای دل انگار یک جنگی شده ست

دل می پرد سوی گذشته

غم، انگار که یک سدی شده ست

باران نمی بارد ولی ابر, سراسر

پهنه ی زیبای دنیا را گرفته ست

بدون حرف با یک عالمه حرف

پیاده می روم، این راه، یک دنیای دیگه ست

زمین در انتظار باد و باران

ولی کو، این هوا یک رنگ دیگه ست

آسمان ابریست، اما این سفیدی

رنگ یک رؤیای تیره ست

دروغِ روشن...